ورود کاربر     مرا با یاد داشته باش؟
 + ثبت نام

مقالات تصادفی
Running Head: COKE AND PEPSI
Coke and Pepsi Learn to Compete in India: A Case Analysis

Neil Colombini

Pacific Lutheran University

Running a business takes a considerable amount of understanding customer needs and what applies to those specific desires. What the customer wants in a product is heavily influenced by the customer’s culture, history, geography, and government. It’s vital to understand how the target market operates, according to their cultural standards. Researching a domestic or local society can be easily understood, however, utilizing a global market can become a challenge, mainly due to cultural differences.
American corporations, Coca-Cola Corporation and PepsiCo, expanded their soft drink products into the market of India. However, attempts to empathize the Indian market displayed its challenges, which ultimately created barriers to the company’s ability to successfully market their products. Coke and Pepsi had considerable difficulty entering the Indian market due to a lack of knowledge within the parameters of the political spectrum, environmental concerns, and the cultural influences.
Since 1958 Coca-Cola had already entered into the global market of India. Then, Coke had supplied their syrup to 22 Indian owned bottlers, creating approximately 6,000 employment opportunities. It also ran one of their own plants in order to make their concentrate earning roughly a 400% profit margin. However, in April of 1977 the Indian “government in effect demanded that Coke turn over its secret drink formulas and 60% of its operations to Indian investors” (Time Magazine, 1977). If Coke did not comply with their demands, they would be forced out of the country. Governments persuade a certain behavior by enforcing laws affecting consumption and marketing behaviors (Cateora, 2007). This would deem a company to value the importance of the government’s support when trying to market a product in a different environment. In the end, Coke decided to leave India in 1977 instead of cutting its equity stake to 40% and share their recipe for their unique flavor of syrup. This could have created some restraints and problems when Coke decided they wanted to reenter India in 1990, almost four years after their rival PepsiCo had entered the country.
Coca-Cola attempted to reenter the Indian market in 1990 by signing a joint venture with Brittannia Industries India Ltd., a local corporation. In 2002, Coke worked hard to produce a marketing campaign to the younger generation in rural markets. However, Coke did not realize that the government essentially tries to influence the thinking and behaviors of the adult citizens. Coke’s decision to stay with the younger generation may have provoked a misunderstanding with the government once again. Although this might be a stretch from the truth, in 2003 Coke reduced its price by 15% to 25% nationwide. This market strategy was to encourage the consumption of a cheaper great tasting soft drink. In turn, the rival company Pepsi was forced to lower their prices, directing PepsiCo’s Asia chief to state: “India is the beverage battlefield for 2003” (Cateora, 2007).
Along with the governmental issues in the past, difficulty to move forward with the Indian market was influenced by cultural values. Some of the most useful information about cultural values and influences comes from Geert Hofstede. Hofstede states that business and consumer behavior patterns are related to four dimensions. One dimension, Power Distance Index, measures a culture’s acceptance of social inequality, or power struggle. According to Hofstede’s Indexes, India is scored with a 77 under the PDI Score.
This relatively high score promotes the idea that “people from cultures with high PDI scores are more likely to have a general distrust of others (not in their groups) because power is seen to be coercive, not legitimate” (Cateora, 2007). This proves to be true when the All-India Anti-Imperialist Forum called to boycott Coca-Cola and Pepsi as a protest to the attack from the United States on the country of Iraq. To fully understand the Indian culture, it may be safe to say that the majority disapproves of the hierarchy of powerful industries which may eliminate value from locally owned soft drink companies.
Aside from the political spectrum and cultural influences, the environmental issues may have been one of the most influential factors in their struggle to operate in India. These environmental issues are closely related to cultural change and companies underestimating the customs of the society. In 2003, an environmental organization claimed that the drinks produced by Coke and Pepsi contained a considerable amount of pesticide residue. A quick acting strategy to resolve the conflict and regain customer support should have been the path taken. However, Coke and Pepsi struggled to gain their support back which eventually transformed into partial bans of their products throughout India. Both companies “underestimated how quickly this would spiral into a nationwide scandal” (Gentleman, 2006). Revisiting the notion that the Indian society’s reaction toward a powerful brand is negative, local politicians quickly seized the opportunity to attack the prevailing corporations.
The companies created their own laboratories to test their products themselves before publically announcing the details of the problem. This strategy drove the consumers in the wrong direction as it created suspicion. Coke and Pepsi should have focused on capturing the consumer’s emotional support to strengthen the notion that their product is safe. Coke and Pepsi treated this issue lightly because they assumed they knew how to handle the situation due to previous similar cases. However, they failed to realize that “change is a result of a society seeking ways to solve the problems created by changes in its environment” (Cateora, 2007). This lack of cultural knowledge led Coke and Pepsi in the wrong direction.
Levick, an American public relations consultant stated that Coke and Pepsi “are symbols of the West. They don’t realize how powerful that is” (Gentleman, 2006). This brings back the notion that Coke did not research India’s cultural elements thoroughly enough. They assumed that their pesticide situation would blow over and intentionally stayed silent. Coke and Pepsi did not understand that India interprets silence as guilt. This lack of cultural knowledge about India’s environmental issues clearly proves their struggle to effectively market their products.
In conclusion, Coca-Cola and Pepsi had considerable difficulty in the foreign market of India due to a lack of cultural knowledge which is directly correlated with political disputes and environmental issues. Coke misjudged the importance of government control and their policies and both companies underrated the importance of how the cultures are continually changing and how environmental needs still play a vital role in consumer power. However, what seems to be the most important issue is the lack of understanding the foreign market. In order for a company to strive and market their product in a foreign country, culture and societal behaviors should be understood in order to gain trust.

References:

Bremner, B (2006 August 10). India: Pesticide Claims Shake Up Coke and Pepsi.
Retrieved Sept. 26th, 2008, from http://www.businessweek.com/globalbiz ... 006/gb20060810_826414.htm
Cateora, P (2007). International Marketing. New York, NY: McGraw-Hill/Irwin.
Gentleman, A (2006 August 23). Coke and Pepsi stumble in India. Retrieved Sept. 26th,
2008, from http://www.iht.com/articles/2006/08/22/business/coke.php?page=2.

(1977 August 22). India May Swallow Coke. Retrieved Sept. 26th, 2008, from

http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,915304,00.html

ورود
شناسه‌ی کاربری:

رمزعبور:

ورود خودکار



واژه رمز را فراموش کرده‌اید؟

عضو شوید
SmartSection is developed by The SmartFactory (http://www.smartfactory.ca), a division of INBOX Solutions (http://inboxinternational.com)
معرفی48نوشیدنی گیاهی
نوشته شده توسط Zare86 در تاریخ ۱۳۹۰/۱/۹ (2312 بار خوانده شده)
مقدمه:
امروزه هزاران نفر از کسانی که چای و یا قهوه را به دلایلی ترک کرده اند، از جوشانده و یا دم کرده ی گیاهان دارویی که با نام های چای گیاهی شهرت دارند، استفاده می کنند.
بسیاری از گیاهان را می توان همانند چای، دم کرده و در موارد مختلفی (ناراحتی های مختلف) از آن ها استفاده کرد.


1- چای کوهی یک نوشیدنی آرام بخش برای رفع خستگی و ضد افسردگی :
چای کوهی که به آن توکلیجه نیز می گویند، از تیره ی گیاهان معطر و آرامش بخش اعصاب است. گل این گیاه که به صورت سنبله ای از گل های ریز صورتی مایل به سرخ رنگ است، در
میان کاسبرگ هایی با رنگ سبز روشن نقره ای و پشمالو قرار دارد. از این رو در زبان آذری به آن توکلیجه یا پشمالو گفته می شود.
خواص و نوع مصرف چای کوهی: چای کوهی یک تونیک (تقویت کننده ی) قوی برای اعصاب است. این گیاه مفرح، نشاط انگیز و شادی آور بوده و دارای خاصیت ضد درد به ویژه دردهای مفصلی، رماتیسمی، سردرد، سرگیجه و دردهای عصبی است. مصرف این گیاه خستگی ذهنی را برطرف می سازد وبه علت انرژی زایی و نشاط انگیزی می تواند برای رفع خستگی و بی حوصلگی در افراد افسرده مورد استفاده قرار گیرد. علاوه بر این ها چای کوهی اشتها آور و مدر ملایم است. هم چنین در تنظیم اعمال گوارشی و تقویت کبد به ویژه کمک به هضم غذا کاربرد دارد.
این گیاه در درمان بیماری های معده و روده با منشاء روانی و بیماری های اسهال توأم با تحریکات عصبی، نقش موثر و آرامش بخشی دارد.
میزان مصرف و طرز تهیه ی چای کوهی : یک قاشق مرباخوری پر از چای کوهی را در یک لیوان آب جوش ریخته و با قاشق خوب به هم بزنید. آن گاه روی آن را با یک نعلبکی بپوشانید و بگذارید مدت 20 دقیقه بماند تا دم بکشد. سپس آن را صاف کرده و با شکر سرخ میل کنید.
این چای، یک نوشیدنی خوش رنگ، خوش مزه و دل چسب است که در شب های سرد پاییزی و زمستان، پس از یک روز کار و تلاش با ایجاد آرامش و رفع خستگی، انرژی از دست رفته را به شما باز می گرداند.
2- نعنا، آرام کننده ی سیستم عصبی :
نعنا گیاهی است علفی با گل هایی به رنگ آبی که انواع وحشی آن به فراوانی در طبیعت یافت می شود. مصرف این گیاه قدمت چندین هزار ساله دارد و قدیمی ترین نسخه ی درمانی این گیاه در دیوار معبد ادفو است که پر از نسخه ها و دستوراتی به خط هیروگلیف مصر باستان است و درباره ی طرز تهیه ی بخورها و عطریات مختلفی نگاشته شده که در مراسم مذهبی از آن ها استفاده می شده است.
خواص نعنا
پیشینیان بالاترین خاصیت را در گروه داروهای گیاهی به عنوان ضد تشنجات عصبی و محرک برای نعنا قائل شده اند. طب گیاهی امروزی نیز خواصی را که در گذشته به نعنا نسبت داده اند تائید کرده و نیز تاکید می کند که آن را به صورت تونیک و مقوی معده، ضد تشنج، بادشکن و ضد اسهال به کار برند.
نعنا سموم را از بدن می راند، صافی را به خون باز می گرداند و این ها همه از خواص ضد میکروبی و ضد عفونی این گیاه است.
نعنا محرکی است قوی که اثر آرام کننده ای بر سیستم عصبی دارد. علاوه بر این ها دم کرده ی نعنا برای کسانی که از عصبانیت، به هم خوردگی سیستم سمپاتیک، صرع، #OOPS#که، استفراغ های عصبی، خستگی و به هم ریختگی عمومی رنج می برند، توصیه می شود.
میزان مصرف: چای نعنا را می توان روزی 2 الی 3 بار مصرف کرد. برای تهیه این چای می توان در هر بار یک مشت نعنای تازه و یا یک قاشق مرباخوری پر از پودر برگ های خشک شده ی نعنا را در یک لیوان آب جوش ریخته و مانند چای به مدت 10 دقیقه دم کرده، صاف نموده و میل کرد. هم چنین برای تعدیل طعم تلخ آن می توان چند قطره آب لیموی تازه در آن چکانده و با کمی عسل مخلوط کرده نوش جان کرد!
3- چای پونه کوهی آرام بخش سردردهای سینوزیتی :
پونه یکی از گیاهان معطر خانواده ی مانت است که همانند نعنا علاوه بر مصرف خوراکی، کاربرد داوریی نیز دارد. این گیاه یک آنتی بیوتیک قوی است و در درمان ناراحتی های دستگاه تنفسی نقش موثری دارد.
پونه خاصیت ضد سم، ضد درد، ضد تهوع، ضد اسهال و در آرام ساختن دردهای معده و روده ناشی از مسمومیت، مورد استفاده قرار می گیرد.
مصرف چای پونه کوهی در سردردهای ناشی از سرماخوردگی به ویژه سینوزیت اثر آرام کننده دارد.
طریقه ی مصرف و طرز تهیه چای پونه: برای رفع سردرد و دیگر ناراحتی ها، می توان روزانه 4 ـ 3 فنجان از چای پونه را مصرف کرد. برای هر فنجان مقدار 1 قاشق مرباخوری از پودر برگ های این گیاه را در آب جوش ریخته، به مدت 15 دقیقه دم کرده، سپس با کمی نبات یا شکر قرمز میل کنید.
4- چای برگ بو: برگ بو درختی است به ارتفاع 6 ـ 2 متر که گاهی ارتفاع آن تا 10 متر هم می رسد. گل های آن به صورت خوشه ای و به رنگ زرد مایل به سبز است. این گیاه دارای برگ های سبز تیره رنگ و بسیار معطر است که علاوه بر مصرف غذایی، دارای کاربرد دارویی در درمان بی اشتهایی، آنژین، برونشیت، دردهای روماتیسمی، درد معده، تنظیم عادت ماهیانه ی خانم ها و زایمان بی درد، کاربرد دارد.
هم چنین این گیاه داروی موثری در درمان دردها و ناراحتی های عصبی و تسکین سردردها به ویژه سردردهای میگرنی است.
میزان مصرف و طریقه ی استفاده چای برگ بو: برای تهیه چای برگ بو، می توان برای هر فنجان آن، 5 گرم برگ بو را به مدت 15 دقیقه در آب جوش دم کرده و روزانه بعد از هر غذا با عسل آمیخته و نوشید.
5- چای بابونه، بهترین آرام بخش دستگاه گوارش :
بابونه گیاهی است با گل های سفید، زرد و ارغوانی که در روززگاران قدیم به عنوان بهترین آرام بخش تشنجات معده و ناراحتی های هضمی به کار می رفته است.
این گیاه علاوه بر جنبه ی دارویی، کاربرد غذایی نیز داشته و همراه با سبزیجات دیگر مورد استفاده قرار گرفته است.
موارد مصرف: این گیاه داروی خوبی برای مصارف متعدد است. از این گیاه در درمان انواع ناراحتی های دستگاه گوارش اعم از معده و روده مانند اسهال، استفراغ و دل دردها می توان استفاده کرد. بابونه اشتهاآور و تصفییه کننده است، به علاوه خاصیت ضد انگلی دارد. هم چنین در درمان ضعف ها و خستگی های عمومی، آسم، تب های متناوب، کولیت و سنگ های مجاری ادراری کاربرد دارد.
این گیاه دارای خاصیت ضد فشردگی عصبی است و به عنوان آرام بخش در سردردهای عصبی و میگرنی شناخته شده است. حمام بابونه شهرت دارد که موها را زیبا کرده و از سیاه شدن موهای بور جلوگیری می کند.
طریقه ی مصرف چای بابونه همانند دیگر آرام بخش ها همچون تهیه ی چای است و می توان روزانه تا 3 فنجان از آن را در موارد لزوم تهیه و استفاده کرد. مقدار آن برای هر فنجان 1 قاشق غذاخوری از گل بابونه است که باید در آب جوش ریخته و مدت 15 دقیقه صبر کرد تا دم بکشد و بعد از هر غذا و یا قبل از خواب با کمی عسل آمیخته و مصرف کرد.
قابل ذکر است که در سال های اخیر بسیاری از چای های گیاهی را برخی از شرکت های سازنده ی داروهای گیاهی در بسته بندی های بهداشتی و کیسه ای تهیه کرده اند که در صورت لزوم می توان برای هر بار مصرف 1 کیسه ی کوچک از چای گیاهی مورد نظر را در 1 لیوان آب جوش انداخته و مانند چای های کیسه ای مورد استفاده قرار داد.
6- چای تیول آرام بخش قلب و سردردهای میگرنی و عصبی:
تیول درخت زیبایی است با سایه ای بس فرح بخش و لطیف که در باغ ها، پارک ها و جنگل ها وجود دارد و برای این مکان ها نوعی تریین محسوب می شود. دم کرده ی گل، برگ و دانه ی این گیاه، یکی از رایج ترین دم کرده ها در طب گیاهی قدیم و جدید است.
خواص و موارد مصرف تیول
در مکتب گیاه درمانی قدیم برای تیول خاصیت آرام کننده ی اعصاب و قلب، و برطرف کننده ی تشنج قائل بوده اند و آن را آرام کننده ی سردرد، سر گیجه و به ویژه سردردهای میگرنی و فلج می دانسته اند.
تحقیقات اخیر نیز اثر پایین آورندگی فشار خون و ضد فشارخون بودن آن، هم چنین آرام بخش اعصاب، تقویت قلب و نیز قدرت صفراآوری و تصفیه کنندگی آن را مورد تایید و تاکید قرار داده است. در درمان های مختلف گیاهی از قسمت هایی مختلف این گیاه اعم از چوب، تنه، ساقه، برگ و گل آن استفاده می کنند.
اما دم کرده ی تیول (گل و برگ آن) بیش تر در مواردی که به آرامش اعصاب و حتی خوابی ملایم احتیاج است، مانند سردردهای عصبی و میگرنی، و ناراحتی های عصبی مختلف، حالات تهوع عصبی، بی خوابی ها و به هم خوردگی نظم خواب، قلب درد، خستگی های عضوی و دردهای سیاتیکی کاربرد دارد.
طرز تهیه چای تیول: در موارد سردردهای عصبی و میگرنی باید به دفعاتی حتی روزانه 5 ـ4 مرتبه از این گیاه را دم کرده و نوشید. اما برای رفع خستگی، روزی 2 ـ 1 بار می توان آن را مصرف کرد.
برای تهیه ی 1 فنجان چای تیول، بسته به شدت ناراحتی، می توان یک قاشق چای خوری و یا یک قاشق مرباخوری از پودر برگ، گل و دانه ی این گیاه را در 1 فنجان آب جوش ریخته و به مدت 15 دقیقه دم کرد، سپس صاف نموده و با کمی عسل و یا شکر سرخ نوشید. این نوشیدنی با ایجاد آرامش و رفع درد و خستگی، خواب خوش را به همراه خود می آورد.
7- شیر داغ پاستوریزه و ملاس سیاه:
برای احساس آرامش، خوابی خوش و عمیق و رفع خستگی، نوشیدن یک فنجان شیر داغ (خیلی داغ) قبل از خواب توصیه می شود.
طرز تهیه ی نوشیدنی شب بخیر: در یک فنجان محتوی شیر خیلی داغ، دو قاشق قهوه خوری ملاس بریزید و به هم بزنید و آهسته آهسته آن را بخورید و بخوابید (شستن دندان ها را فراموش نکنید). با نوشیدن این آشامیدنی گرم، احساس آرامش کرده و خیلی زود به خواب عمیقی فرو رفته و خواب های خوشی خواهید دید. شب بخیر!
8- خواص گل گاوزبان:
طبیعت گرم و تر دارد،آرام بخش اعصاب،خواب آور،مسکن سر دردهای عصبی و کلیوی،ضد سودا(مالیخولیا)و ضد صفرا(بیماریهای مربوط به کیسه صفرا)
9- خواص سنبل طیب:
طبیعت گرم دارد.ضد قولنج و ضد اسپاسم،ضد تشنج و ضد صرع(بیماری غش)،تقویت قوه باه.
10- چای زیرفون:
زیرفون(1قاشق غذاخوری)دو لیوان آب سرد و مقداری نبات.
خواص زیرفون:طبیعت گرم دارد،برای خانمهای باردار اکیدا ممنوع است(در ضمن،مبارک باشه)،پایین آورنده فشار خون،ضد ناراحتی های عصبی و تشنجها،ضد میگرنهای مزمن،ضد بی خوابی،ضد سر درد،ضد بیماریهای ریوی،ضد زکام(یه بیماری شبیه آنفولانزا)،ضد غلظت خون،ضد استفراغ(البته گلاب به روتون)ضد رماتیسم،ضد آرتروز،ضد نقرس(قابل توجه بچه مایه دارها)،ضد سیاتیک.
11- چای به لیمو و زیرفون:
به لیمو(1قاشق مربا خوری)زیرفون(1 قاشق غذاخوری)دو لیوان آب سرد و مقداری نبات.
خواص به لیمو:طبیعت گرم دارد،ضد سرماخوردگی،ضد ناراحتی عصبی،ضد تشنج،ضد نقرس،ضد سیاتیک،ضد غلظت خون،ضد رماتیسم،خواب آور شب،ضد میگرن،آرام بخش اعصاب،ضد تپش قلب،ضد نفخ شکم،ضد سر درد،تقویت حافظه،تقویت معده، ضد آسم،ضد اسهال(شرمنده بازم گلاب به روتون)،پایین آورنده فشارخون،شستشو دهنده کلیه.
12- چای بادرنجبویه و زیرفون:
بادرنجبویه(1قاشق مربا خوری)زیرفون(1قاشق غذاخوری)دو لیوان آب سرد و مقداری نبات.
خواص بادرنجبویه:گیاه مورد علاقه امام علی(ع)،طبیعت بسیار گرمی دارد،در طبعهای سردتر بالابرنده فشار خون است،مقوی قلب و اعصاب،خون ساز،تقویت کننده سلولهای مغزی،فوق العاده آرام بخش،ضد صدای گوش،خواب آور،نشاط آور،ضد بیماریهای کلیه،ضد خوابهای وحشتناک،ضد بوی دهان.
13- چای دارچین:
دارچین(چند قلم آسیاب نشده)دو لیوان آب سرد و مقداری نبات.
خواص دارچین:طبیعت گرم و خشک دارد،محرک اعصاب،شستشو دهنده کلیه،دفع رطوبت خلطهای رطوبتی،مفرح،تقویت قوه باه،برای پادردهای رطوبتی(مخصوص افراد مسن شمال نشین)،ضد دلهره،ضد بوی دهان،تقویت کننده کبد و معده،تاثیر استفاده دوره ای آن تا 15 سال میماند.
14- چای زنجبیل:
زنجبیل(1قاشق مرباخوری،کاملا کوبیده شده،اگر آسیاب شود بهتر است)دو لیوان آب سرد و مقداری نبات.
خواص زنجبیل:طبیعت گرم خشک دارد،مقوی معده و آرام بخش درد معده(چای زنجبیل در این مورد پرکاربردترین نوشیدنی ایرانی توی خونه ماست)،بالابرنده فوری فشارخون،ضد ضعف اعصاب،تقویت حافظه،تنظیم ادرار،ضد رطوبت،ضد بلغم و ضد صفرا،خون ساز،ضد درد مفاصل،تقویت قوه باه،مقوی جهاز هاضمه،ضد سم غذایی، مسکن،مقوی قوای رییسه بدن.
15- چای میوه گل نسترن:
میوه گل نسترن(15 عدد)دو لیوان آب سرد و مقداری نبات.
خواص میوه گل نسترن:طبیعت معتدل و خشک دارد،پایین آورنده فشار خون،ضد قند خون،ضد ورم و درد کلیه،شستشو دهنده کلیه،ضد سرماخوردگی،مقوی معده،ضد اسهال،سرشار از ویتامین c.
16- چای آویشن:
آویشن(1قاشق غذاخوری)دو لیوان آب سرد و مقداری نبات.
خواص آویشن:طبیعت معتدل دارد،بالابرنده فشارخون،تقویت اعصاب،رفع کولیتهای مزمن(یه بیماری روده ای)شستشو دهنده کلیه،ضد انگل،ضد رطوبت بدن،ضد صفرا، ضد زکام،ضد سرفه،ضد آسم،اشتها آور،ضد غظلت خون،مقوی جهاز هاضمه،تقویت بینایی.
17- چای اکلیل کوهی:
اکلیل کوهی(1قاشق غذاخوری)دو لیوان آب سرد و مقداری نبات.
خواص اکلیل کوهی:طبیعت معتدل گرم دارد،گیاهی معجزه گر،مقوی اعصاب، شستشو دهنده کلیه،ضد صفرا،ضد دلهره و اضطراب،تقویت بدن،ضد زکام،ضد آسم، ضد سیاه سرفه،مقوی معده،ضد درد رماتیسمی و استخوان و کمر،ضد سنگ کیسه صفرا.
18- چای استخودوس:
استخودوس(1قاشق غذاخوری)دو لیوان آب سرد و مقداری نبات.
خواص استخودوس:طبیعت گرم و خشک دارد،آرام بخش اعصاب،تقویت کننده سلولهای مغز،ضد زکام،ضد آسم،ضد برونشیت،ضد میگرن،مسکن،درمان رماتیسم،شستشو دهنده کلیه،ضد اگزما(یه بیماری پوستی)،در اکثر بیماریها کاربرد دارد.
19- چای زعفران:
زعفران(1قاشق مربا خوری،کوبیده)دو لیوان آب سرد و مقداری نبات.
خواص زعفران:طبیعت گرم و خشک دارد،بسیار مطبوع و مفرح(به جرات میتونم بگم که از بین همه این چایها که خوردم،مطبوعتره)،نشاط آور،خنده آور،مقوی قلب،محرک قوای مغزی،ضد کرم خوردگی دندان،شستشو دهنده کلیه،مقوی معده،ضد سرفه، ضد حساسیت،خلط آور.
20- چای شلتوک(برنجی که پوستش را در نیاورده باشند):
شلتوک(1قاشق غذاخوری)دو لیوان آب سرد و مقداری نبات.
خواص شلتوک:طبیعت گرم دارد،برای همه خانمها اکیدا ممنوع،سرشار از ویتامینهای سری B یعنی B1,B2,B6,B12،جلوگیری از سفید شدن مو و ریزش موی سر،ضد یبوست مزمن.
21- چای گلپر:
گلپر(1قاشق مربا خوری،کوبیده)دو لیوان آب سرد و مقداری نبات.
خواص گلپر:طبیعت گرم و خشک دارد،اشتهاآور،کمک به هضم غذا،تقویت کننده عالی حافظه،ضد صرع قوی،ضد فراموشی،ضد انواع اسهال،تقویت قوه باه،ضد تنبلی معده،ضد جوش و دمل.

22- عرق بید: درمان تب های شدید ودردهای تناسلی – زردی پوست (یرقان) – تصفیه خون.
23- عرق بهارنارنج: تقویت کننده مغز واعصاب – نشاط آور- تقویت قلب.
24- عرق بادرنجبویه: ضد خستگیهای روحی – استفراغ های دوران بارداری – برونشیت وتشنج – ضد قلنج – درمان دل پیچه.
25- عرق بومادران: ضد ورم روده ومعده – ضد روماتیسم ونقرس – رفع اختلالات قاعدگی ودرد دوران قاعدگی.
26- عرق بیدمشک: تقویت کننده فلب – رفع ناراحتیهای اعصاب – ضد تپش قلب.
27- چهارعرق سرد: تب بر- خنک – تقویت کننده معده.
28- چهارعرق گرم: تقویت کننده معده – مفید برای هضم غذا – رفع ناراحتی های روده .
29- عرق چهل گیاه: تقویت کننده معده – کمک به هضم غذا – بادشکن – ضد سردی – ضد تهوع واستفراغ .
30- عرق خارخاسک: مدر قوی – رفع سنگ کلیه ومثانه – کیسه صفرا- تصفیه خون.
31- عرق خارشتر: ضد عفونت مجاری ادراری – سنگ شکن – مدرقوی – ضد سیاه سرفه.

32- عرق رازیانه: معطر کننده – محرک – بادشکن – مدروقاعده آور- درمان بواسیر ونقرس – ازدیاد شیر مادران .
33- عرق زنیان: ضد نفخ معده – ضد ترشی معده – ضد عفونت – ضد انگل – بادشکن – درمان عوارض بعد از ترک اعتیاد.
34- عرق زیره: ضد چاقی – تصفیه کننده خون – ضد هیستری وتشنج – افزایش شیر مادران – بادشکن – هضم کننده غذا – کاهنده چربی خون.
35- سرکه سیب: لاغر کننده – مکمل غذا
36- عرق سنبل الطیب: خواب آور- مسکن – تقویت قلب – اشتها آور.
37- عرق شاتره: ضد خارشهای پوستی – صفرا بر- تقویت کبد – نشاط آور- ضد نفخ – اشتها آور.
38- عرق شنبلیله: ضد قند – تقویت قوای جنسی – نیرو بخش.
39- عرق شیرین بیان: درمان قاطع زخم معده واثنی عشر- ضد سرفه – صفرا بر.
40- عرق شوید: ضد چربی خون – جهت پایین آوردن کلسترول – ازدیاد شیر مادران – درمان لاغری
41- عرق کاسنی: مفید برای کبد – ضد جوش – ضد خارش – تصفیه کننده خون – کاهنده چربی .
42- عرق کیالک: تصفیه کننده خون – جلوگیری ازعواقب سعت کلسترول – جلوگیری ازتنگ شدن رگها.
43- عرق گزنه: اثر قاطع در رفع بیماریهای پوستی وجلدی – ضد چربی وقند خون – ضد خون ریزی – بازکننده عروق – مدر.
44- عرق گلبهار: مفید برای لطافت پوست دست وصورت – مقوی معده
45- عرق مریم گلی: ضد دیابت – ضد رماتیسم واسهال – ضد سینوزیت – ضد انگل – ضد نفخ .
46- عرق مخلصه: ملین – مقوی – دفع سموم – ضد قولنج – پاد زهر قوی مفید برای ناراحتیهای کمرو مفاصل عضلانی – تقویت معده .
47- عرق مورد: ضد خون ریزی – قابض روده – درمان اسهال وبواسیر- تقویت رشد مو- ضد آفت .
48- عرق یونجه: چاق کننده – نیروبخش – معالج رعشه وناراحتی های عصبی – تصفیه خون – کاهش قند خون
منبع:
سایت پزشکان ایران
Jran food new.com
پایگاه اینترنتی تکناز و دیگر سایت های اینترنتی
مصرف کننده ، تخصص ، مشارکت

سایر مقالات
مقاله قبلی چای، انواع و فرایند تولید نوشابه، مواد رنگی و سلامتی مقاله بعدی
بی‌شک دیدگاه هر کس نشانه‌ی تفکر اوست، ما در برابر نظر دیگران مسئول نیستیم